Najważniejsze jest to, aby student pamiętał, że chociaż nie zawsze będzie w stanie w pełni zrozumieć działanie Metody, to jednak zapewnia mu ona gwarantowane rezultaty.

Jednym z największych problemów napotykanych przez każdy nowy wynalazek jest brak zaufania i zrozumienia dla niego. Ludzie próbują go porównywać z czymś, z czym się już zetknęli. Jeżeli wynalazek jest ideą całkiem nową, to nie należy go porównywać do czegoś, co już istniało. Dlatego studenci, powinni zapomnieć o tym, co dotychczas słyszeli na temat prawidłowego nauczania języka angielskiego, jeśli chcą się cieszyć z korzyści jakie im oferuje Metoda Callana.

Sekretem sukcesu w nauce języka

jest powtarzanie, powtarzanie i powtarzanie i mówienie

bez zastanawiania się.

Nauka języka obcego, podobnie jak nauka gry na fortepianie czy pisanie na maszynie, jest przede wszystkim sprawą rozwinięcia szybkiego refleksu.

Refleks w używaniu języka obcego związany jest bardziej z organami mowy niż z mózgiem. Studenci powinni uczyć się mówić nie myśląc, nie ma czasu na zastanawianie się. Podobnie jak pianista, który nie ma czasu na myślenie podczas gry i kładzie palce na klawiaturze bez zastanawiania się. Gdyby się zastanawiał to szybko zgubiłby się w swej grze. W ten sam sposób, gdyby ludzie musieli zatrzymywać się, aby pomyśleć gdzie postawić nogę przy zbieganiu ze schodów, szybko by się przewrócili.

Szybki refleks osiąga się jedynie przez mechaniczne powtarzanie, tak więc cały materiał powinien być powtarzany do czasu, gdy student zacznie mówić nie myśląc.

Potrzeba wyćwiczenia szybkiego refleksu przez nieustanne powtarzanie jest tak ogromna, iż każda szkoła powinna umieścić, w dobrze widocznym miejscu, następującą informację: "Sekretem sukcesu w nauczaniu języka jest powtarzanie, powtarzanie i jeszcze raz powtarzanie, i w ten sposób osiągnięcie umiejętności mówienia bez namysłu”.

Studenci, którzy zetknęli się z nauczaniem Metodą Callana po raz pierwszy, są zaszokowani. Wszystko wydaje im się dziwne, czują się zastraszeni i przekonani, że nigdy nie będą zdolni nadążyć za szybkością, z jaką są prowadzone lekcje. Jeżeli jednak uporczywie powtarzają materiał na każdą następną lekcję, szybko zdają sobie sprawę z tego, że metoda jest całkiem łatwa, przyjemna i każdy może nauczyć się języka tym sposobem.

Może się również zdarzyć, że po pierwszych doświadczeniach z Metodą Callana, niektórzy studenci dojdą do wniosku, że wolą stare sposoby nauki. Oczywiście, jest to ich wybór, lecz muszą pamiętać, że wybierając inną metodę, decydują się uczyć cztery razy dłużej i płacić cztery razy więcej.

Oblicza się, że 90% słów na stronie dowolnej książki w jakimkolwiek języku należy do zestawu 1000 słów najczęściej używanych w tym języku. Słowa takie jak: "przyjść, iść, szybko, wolno, czarny, biały, mieć, często, rzadko itp.”. Słów tych używa się codziennie tysiąc razy. Wszystkie te wyrazy są zawarte w Książce Pierwszej Metody Callana i stanowią one bazę, na której będzie się opierać dalsza nauka. Student powinien się nimi posługiwać tak płynnie jak to czyni w języku ojczystym, w tym celu musi dokonywać wielokrotnych powtórek. Musi używać je bez zastanowienia się, gdyż są one trzonem języka..

Jeżeli student powtarza materiał zawarty w Książce Pierwszej tak długo, aż osiągnie wymaganą szybkość, następne książki opanowuje już dużo prędzej.

Jeśli student nie opanuje bardzo dobrze Książki Pierwszej to ucierpi na tym jego dalsza nauka. Podobnie jak przy budowie domu, jeżeli fundament jest słaby, dom zawsze będzie się chwiał i może się zawalić.

Student nie powinien się martwić, że nauczyciel nie pozwala mu zbyt długo myśleć nad odpowiedzią i będzie zmuszał go do niej nawet wtedy, gdy student nie wszystko rozumie. Nie musi on rozumieć pytania, kiedy je usłyszy po raz pierwszy, czy też rozumieć dokładnie co odpowiada. Zrozumienie przyjdzie z czasem. Wszystkie pytania i odpowiedzi powtarzane są tak długo, aż student rozumie je bez trudności.

Kiedy nauczyciel zadaje pytania studenci powinni mieć książki zamknięte, koncentrując się wyłącznie na tym, co mówi nauczyciel. Utrwalą oni, w ten sposób wymowę nowych słów i nie będą już mylić ze sposobem zapisu wyrazów.

Nauczyciel i studenci nie powinni gawędzić w czasie lekcji, jest to niezmiernie ważne. Powinno się zadawać pytania tylko z książek Metody Callana i na nie odpowiadać. Pogawędki w czasie lekcji są jedynie stratą czasu i znacznie wydłużają proces nauki.

Luźna konwersacja, nawet jeśli prowadzona w języku angielskim, jest również stratą czasu. Student nie uczy się niczego nowego podczas takiej rozmowy, gdyż posługuje się tylko słowami, które już zna. Nawet jeśli pozna jakieś nowe wyrazy to bez powtarzania ich i utrwalania, szybko je zapomni. Trudno jest również, prowadzić luźną konwersację z kilkunastoma osobami w klasie jednocześnie. Zwykle kończy się to tak, że jedynie mała grupa najbardziej rozmownych uczniów jest zaangażowana w rozmowę. Metoda Callana przykłada bardzo dużą wagę do mówienia w czasie lekcji i dlatego oparta jest na pewnej formie konwersacji, jest to jednak konwersacja kontrolowana, a nie luźne rozmowy na dowolne tematy.

Student powinien zawsze próbować używać skróconych form języka podczas rozmów lekcyjnych. W ten sposób, od najwcześniejszych etapów oswoi się z prawdziwym językiem używanym poza lekcjami. Opanowanie tych form w późniejszych etapach jest znacznie trudniejsze a nieznajomość ich jest główną przyczyną kłopotów w rozumieniu języka angielskiego używanego poza szkołą.

Nauka języka, zwłaszcza w początkowych etapach, przypomina uczenie się pisania na maszynie czy gry na fortepianie i podobnie jak te czynności, jest procesem bardziej mechanicznym niż intelektualnym. Jeśli student na początku swej nauki napotka pewne trudności, nie powinien się tym przerażać lub bać ośmieszenia, nie oznacza to bowiem, że jest mało inteligentny. Może się zdarzyć, że nauka języka będzie trudniejsza dla profesora uniwersytetu niż dla sprzedawcy sklepowego. Naukę języka należy rozpocząć w taki sposób, w jaki małe dzieci zaczynają się uczyć, to jest przez powtarzanie i kopiowanie sposobu mówienia dorosłych. Może to krępować studenta i sprawiać, że będzie czuł się głupio w obecności nauczyciela i kolegów. Nie powinien się tym przejmować. Nauczyciel nie będzie uważał, że wygląda głupio a inni studenci w klasie czują się tak samo jak on.

Student powinien czynić wysiłki, aby zrozumieć pewne zasady gramatyki, zawarte w Metodzie, jednakże nie powinien się martwić jeśli nie wszystko rozumie. Znajomość zasad gramatycznych nie jest tak ważna, jak umiejętność ich zastosowania w praktyce. Student przyswaja ją intuicyjnie przez nieustanne powtarzanie zdań oraz powtórki materiału. Warto wspomnieć, że gramatyka języka angielskiego pełna jest wyjątków od głównych zasad tak, że większość Anglików wie o niej bardzo niewiele. Języka można uczyć się nie rozumiejąc do końca reguł gramatycznych. Przecież jako dzieci właśnie tak uczyliśmy się własnego języka.

Regularne spóźnianie i opuszczanie lekcji wydłuża studentowi czas nauki. Częste nieobecności mogą również doprowadzić do zwiększenia kosztów nauki, gdyż student będzie musiał wykupić dodatkowe lekcje aby nadrobić zaległości. Student spóźniając się codziennie o 5 minut (co stanowi 10%, 50 – cio minutowych lekcji) wydłuża swój kurs o 10%, przez to np. 10 – miesięczny kurs będzie trwał 11 miesięcy.

W nauce języka nadrabianie zaległości, w domu, nigdy nie dorówna umiejętnościom nabytym na lekcji.

Jeżeli student czuje, że znajduje się w niewłaściwej grupie. Uważa, na przykład, że przyswaja materiał znacznie szybciej niż reszta klasy, może poprosić nauczyciela lub recepcję o przepisanie go, do innej grupy. Podobnie, gdy materiał jest zbyt trudny, student może zmienić klasę na łatwiejszą. Ze sprawą tą, student może zwrócić się do każdego z pracowników szkoły, który z kolei przekaże ja dyrektorowi szkoły.

Student powinien uczyć się języka obcego, w podobny sposób, jak uczył się mówienia, językiem ojczystym, będąc dzieckiem. Jako dziecko, najpierw słyszał poszczególne wyrazy i zwroty, potem powtarzał to co usłyszał, następnie oglądał litery i uczył się czytać, aż wreszcie na końcu sam zaczął pisać.

Dziecko ucząc się języka bardzo często powtarza słowa, które usłyszało, nie zawsze rozumiejąc dokładnie ich znaczenie. Rozumienie przychodzi później. Podobnie powinno być z osobą uczącą się języka obcego. Student nie powinien rozważać i analizować wszystkiego, czy też bezustannie pytać "Dlaczego?” Oczywiście zrozumiałe jest to, iż dorosłemu, myślącemu człowiekowi trudno jest zaakceptować taką metodę nauczania i robić coś bez dokładnego zrozumienia, co i dlaczego ma robić. Jednakże ciągłe zadawanie pytań spowalnia proces nauki.

Mówienie jest czynnością mechaniczną. Mówiący nie myśli o tym jak mówi, lecz co mówi. Niektórzy studenci uważają, że Metoda Callana uczy tylko mechanicznego powtarzania pewnych zdań a nie wyrażania swoich myśli. Nie jest to jednak prawdą, Metoda Callana przygotowuje studentów do zdania egzaminu Cambridge First Certificate. W celu uzyskania pozytywnych rezultatów tego egzaminu, należy wykazać się umiejętnością mówienia, czytania i pisania oraz rozumienia języka angielskiego, a także potrafić wyrażać swoje opinie na różne tematy.

Student kończący naukę w Szkole Callana, powinien poprosić, w recepcji szkoły, o Certyfikat Metody Callana, wskazujący jaki poziom języka angielskiego osiągnął.

Jak w przypadku większości rzeczy w życiu, bardzo prostym jest doszukiwanie się wad w Metodzie Callana. Może się zdarzyć, że student nie będzie się zgadzał z niektórymi regułami Metody lub nie będzie ich lubił. Jednakże, nawet jeśli Metoda byłaby pełna błędów tak naprawdę nie ma to znaczenia – bo Metoda działa. Wiedzie ona studenta do osiągnięcia oczekiwanych rezultatów i dzieje się to cztery razy szybciej, niż w przypadku innych metod.

W przeciwieństwie do innych przedmiotów, w nauce języka obcego nie ważne jest w jaki sposób rezultat został osiągnięty. Liczy się tylko wynik końcowy.

"AVALON STUDY CENTRE"

Szkoła Języków Obcych, Królewiecka 12, 09-400 Płock, tel. (024) 264 14 66

Copyright m@rio 2002